Als ze haar kind van het feest afhaalt, vermoed ze iets ergs. Ze rijdt terug en stelt 6 vragen.

De communicatie tussen ouders en kinderen verloopt niet altijd even vlot. Hoewel ze meer begrijpen dan we denken, ontbreekt het hen vaak aan woordenschat om zich helemaal verstaanbaar te maken; voeg daar nog de dubbelzinnige vragen van ouders bij, die hun kinderen vaak overweldigen, en het is eigenlijk een wonder dat we überhaupt met hen kunnen communiceren! Het is extreem belangrijk dat kinderen hun ouders kunnen vertrouwen en soms is dat zelfs vitaal. Dat herinnerde deze moeder zich net op tijd voor ze schade aanrichtte met haar vragen.

dochter1

Hoe kan het dat goede ouders seksueel misbruik niet opmerken? Meestal stellen ze gewoon de verkeerde vragen. Hier volgt het verhaal van een moeder:

Op een dag ging mijn zoon naar een Halloween feestje bij een vriend thuis. Toen ik hem enkele uren later terug ging oppikken, zag ik aan de glimlach op zijn gezicht dat hij zich goed vermaakt had. Net voor ik vertrok, stond ik aan de deur met de vader en oma.

Beiden zeiden me hoe goed mijn zoon zich wel had gedragen, wat als muziek in de oren klonk. Godzijdank! Geen vechtpartijtjes of scheldwoorden!

Ik bracht mijn gelukkig kind naar de auto en reed naar huis. Maar toen we onderweg waren voelde ik me ongemakkelijk. Er was iets aan de hand …

Dan moest ik gewoon stoppen op de eerste parking die ik zag. Iedereen toeterde naar me, maar ik was afgeleid. Ik wist dat ik met mijn zoon moest praten, want toen ik een kind was, had ik helemaal hetzelfde meegemaakt.

dochter2

Flashback:

Ik herinnerde me hoe ik als kind seksueel misbruikt werd door tiener die ook nog eens familie was. En ik herinnerde me de onschuldige vragen die mijn moeder me toen had gesteld toen ze me kwam oppikken:

“Ben je braaf geweest? Was je beleefd en eerlijk? Heb je jezelf gedragen?”

Mijn moeder wist niet:

1. de tiener die daar woonde me zou bedreigen voor ze arriveerde (en soms zelfs achter haar stond en me bedreigend en met gebalde vuisten aankeek);

2. dat deze vragen zeker in het bijzijn van de persoon die me misbruikt had, het gevoel versterkte dat ik moest zwijgen;

3. omdat ik ja had geantwoord aan de voordeur ik dacht dat ik mijn antwoord later niet kon terugnemen (ik bedoelde dat ik dan moest uitleggen waarom ik eerder had gelogen).

Als ouders vragen aan hun kinderen of ze zich gedragen hebben in het bijzijn van de mensen die op hen moesten letten, zullen ze altijd ja antwoorden.

Daarom draaide ik met mijn zoon de parking op en keek hem recht in de ogen. Ik begon helemaal opnieuw en begon hem de juiste vragen te stellen.

dochter3

Misschien zou je ook moeten overwegen om deze vragen de volgende keer als ze nog eens bij iemand geweest zijn te stellen. Ik vroeg hem:

1. Heb je je geamuseerd of niet?

2. Wat heb je gedaan?

3. Wat was het leukste deel van het feestje?

4. Wat was je minste leuke deel?

5. Voelde je je veilig?

6. Is er iets anders wat je zou willen vertellen?

Maak van deze vragen een goede gewoonte in je gezin. En geef je kinderen het gevoel dat ze alles op een later ogenblik tegen je kunnen zeggen.

De vergissing die ik die dag maakte, is veelvoorkomend bij ouders. We denken dat we alles in de hand hebben als we vragen stellen. De waarheid is dat ouders deze vragen op het juiste tijdstip en op de juiste plaats moeten stellen.

dochter4

De auteur van dit verhaal is de 22-jarige Tonya GJ Prince uit de VS. Ze publiceert geregeld informatie over seksueel misbruik. Prince waarschuwt ervoor dat ouders niet alleen naar hun kinderen moeten luisteren, maar ook de juiste vragen moeten stellen.

DEEL deze waardevolle informatie met iedereen die je kent!