Een 14-jarige vindt een baby in het bos. 58 jaar later brengt hem dat aan het huilen. Wat een ontroerend verhaal.

David Hickman was nog maar 14 jaar oud toen hij met zijn opa in het bos ging jagen. Omdat hij op het platteland opgroeide, kende hij alle geluiden van de natuur. Maar wat hij die dag hoorde was nieuw.

baby1

Hij hoorde een vreemd geluid uit het struikgewas komen. Wat David wel zeker wist, was dat het zeker geen dier kon zijn. Hij ging af op het vreemde geluid en moest zowaar over een hek klimmen om te ontdekken wat het was. Toen hij het eindelijk gevonden had, viel zijn mond open van verbazing: In het midden van het onkruid en het bos lag een kleine baby. Een meisje, drijfnat, met blauwe lippen en slechts gehuld in een dunne handdoek.

baby2

Zijn grootvader en hijzelf beseffen meteen dat ze moeten helpen. Ze nemen haar onmiddellijk mee en doen alles wat ze kunnen. Het kleintje wordt naar het ziekenhuis gebracht waar ze een medische behandeling krijgt. David en zijn grootvader geven haar ook een naam: Roseann Wayne.

baby3

David bezoekt het kleintje zo vaak als hij kan. Na enkele maanden wordt de baby geadopteerd door een liefdevolle familie. Daarvoor kreeg David wel de kans om afscheid te nemen. Hij hield haar in de armen en de tranen sprongen in zijn ogen. De gedachte van dit lieve kleine meisje met de heldere blauwe ogen zal de tiener zijn leven lang bijblijven.

baby4

De komende 58 jaar zal hij zich afvragen wat er van deze kleine meid geworden is. Als volwassene wil hij wanhopig weten hoe het nu met haar gaat. Maar helaas is zijn zoektocht tevergeefs, want hij is het spoor volledig bijster.

baby5

Dan, in december 2013, onderneemt hij een laatste poging om haar op te sporen. Hij roept de hulp in van zijn oude vriend, de gepensioneerde sheriff John Catey. Deze had beloofd om hem in alles te zullen helpen.

baby6

Na twee weken belt de sheriff David op. Hij vraagt hem om iets te nemen om te schrijven en geeft hem het telefoonnummer van Mary Ellen Suey. David vraagt: “Oké, John. Wie is dat?” “Dat is je kleine meid” antwoordde de sheriff.

baby7

Roseann kreeg van haar adoptieouders een nieuwe naam en daarom kon David haar dus al die jaren niet vinden. Toen ze de naam van David hoorde, ging er niet meteen een belletje rinkelen. Maar uiteraard wilde ze wel de persoon ontmoeten die haar leven gered had.

baby8

De twee spreken af en wat volgt is een zeer emotionele ontmoeting. Hij gaf haar een boeketje bloemen. “Het feit dat we haar vonden, is een wonder” zegt hij ontroerd.

baby9

Zijn zoektocht, die 58 jaar geleden begon, heeft eindelijk een happy end. En Roseann is ontzettend dankbaar dat ze haar “grote broer” gevonden heeft.

baby10

Hieronder kun je de hele video nog eens rustig bekijken. Dit verhaal bewijst dat we altijd de hoop moeten blijven koesteren en volhouden, zelfs na 58 jaar. DEEL deze video met iedereen die je kent!