Hij liep naar huis, toen hij deze 2 jongens op een berg afval zag zitten. Wat hij deed? WAUW!

Op wat een normale dag leek, wandelde een man genaamd Mark van het Metropolitan Ministries (een kerkgemeenschap) in Pasco County, Florida, naar huis toen hij twee kleine jongens opmerkte die op een afvalberg zaten.

tweeling

Predikant Ronnie Stewart en zijn vrouw Krystal van de Refuge Church hoorden over deze twee jongens, die 7 maanden en 2 jaar oud waren, en beseften dat zij al enkele weken naar de soepkeuken in hun kerk kwamen.

Krystal en Ronnie hebben zelf al drie kinderen, maar ze wilden de jongens een avondje mee naar huis nemen nadat ze zagen in welke vreselijke toestand ze zich bevonden. Bovendien kwamen er onheilspellende regenwolken aandrijven. Wat er vervolgens gebeurde, zou hun leven voor altijd veranderen.

tweeling1

Het koppel vroeg de ouders of ze de jongens een avondje mochten meenemen om ze een beetje te verzorgen en de ouders zeiden ja!

Ronnie en Krystal richtten de kerk genaamd Refuge op in Pasco County, waar een grote populatie daklozen leeft. Nadat ze de handen in elkaar sloegen met Metropolitan Ministries begonnen ze tweemaal per week, op dinsdag en donderdag, warme maaltijden uit te delen. Uiteindelijk gaven ze aan meer dan 500 mensen te eten!

tweeling2

Krystal vertelt over de ontmoeting met de jongens het volgende:

“Op vrijdag 6 november waren we de hele dag in de kerk aan het werk en ik merkte dat we al de hele tijd door het glas van de deur door een jongen aangestaard werden. Zijn jongere broertje zat gedurende 10 uur lang naast zijn ouders in een stoeltje. Ik herkende de ouders die al enkele weken naar het voedselprogramma kwamen. De familie hing samen met een andere man de hele dag rond in de buurt van de kerk. Het was duidelijk dat de kinderen in nood waren en dat onze gemeenschap er was om te helpen.

Onze harten braken toen de avond aanbrak, samen met onweerswolken. We begonnen ons voor te stellen wat voor avond de jongens zouden hebben, terwijl wij ons klaarmaakten om naar ons warm, droog huis te vertrekken.”

tweeling3

De ouders waren te high en onverantwoordelijk om voor de jongens te zorgen, dus voelde Ronnie zich gezegend door God dat hij een tijdje voor de kinderen kon zorgen.

Net voor we vertrokken, herinnerde hij zich om de namen van de jongens te vragen, want anders hadden we niet geweten hoe we ze moesten noemen!

Toen we wegreden, begon het te regenen.”

tweeling4

Toen we zondagochtend de kerk verlieten, werden we benaderd door de ouders samen met een sociale werker. Ze vertelden ons dat de sociale werker na onderzoek had besloten dat de jongens onmiddellijk bij hen weggenomen moesten worden. (Omwille van de privacy van de jongens zal ik hier niet dieper op ingaan).

De ouders vroegen ons of we de jongens tijdelijk onderdak zouden kunnen verlenen om te vermijden dat ze in de pleegzorg terecht zouden komen. Ze hadden onmiddellijk een antwoord nodig. Dat was 5 maanden geleden en het was zo ongepland en onverwacht, maar het is voor ons gezin op een prachtige ervaring uitgedraaid.

tweeling5

We werden geconfronteerd met de beslissing om de jongens te adopteren of in pleegzorg te laten plaatsen. We zijn er zeker van dat God ze met een doel in ons leven plaatste en om van hen te houden als ware het onze eigen kinderen. We kunnen God’s gevoel voor humor niet negeren: mijn man moet nog lachen als hij terugdenkt aan het gesprek dat we hadden daags voor we de jongens leerden kennen. Ik had zes weken eerder net een operatie achter de rug waarbij een tumor in een vroeg stadium werd verwijderd. Mijn echtgenoot zei toen: ‘Wel, voor ons geen kinderen meer.”

Alle documenten zijn ondertussen getekend en we zitten nu in de laatste fase van de adoptie zodat de jongens ook officieel van ons gezin deel zullen uitmaken.

tweeling6

Wat vind jij van dit inspirerende verhaal? DEEL deze moedige en warmhartige mensen met iedereen die je kent!