Toen niemand deze jongen wilde, nam zijn oma hem in huis. Hoe hij haar bedankt, is geweldig!

Het volgende verhaal is ongelofelijk. Een man vertelt op Facebook over een ontroerende ervaring met een kleine jongen:

Al lange tijd was er iemand, die iedere zondag een kunstroos aan de revers van mijn pak vastmaakte. Omdat ik iedere zondag een bloem kreeg, dacht ik er niet veel over na. Het was gewoon een mooi gebaar, en ik waardeerde het, maar het werd een gewoonte. Maar op een verder doodgewone zondag gebeurde er iets bijzonders.

717e65ceab818f75fa6f325612ffd9bd (1)

Ik liep net de kerkdienst uit, toen een klein kind me inhaalde. Hij kwam recht op me af en zei: “Meneer, wat bent u met die bloem van plan?” Eerst wist ik niet wat hij bedoelde, maar toen snapte ik het. “Bedoel je deze?” vroeg ik, terwijl ik op de roos aan mijn jas wees. Hij zei, “Ja, meneer, als u van plan bent om hem weg te gooien, zou ik hem graag willen hebben.” Ik moest lachen en vertelde hem dat hij de bloem mocht hebben, en vroeg terloops wat hij ermee van plan was.

Het kleine jongetje, dat waarschijnlijk nog geen tien jaar oud was, keek me aan en zei, “Die wil ik aan mijn oma geven, meneer. Mijn moeder en mijn vader zijn vorig jaar gescheiden. Ik woonde bij mijn moeder, maar toen ze hertrouwde, wilde ze dat ik bij mijn vader ging wonen. Ik woonde een tijdje bij hem, maar hij zei dat ik daar niet kon blijven. Daarom stuurde hij me naar mijn oma, om daar te gaan wonen. Zij kookt voor me en geeft om me. Ze is zo lief voor me, dat ik haar deze mooie bloem will geven als bedankje, omdat ze van me houdt.”

Toen de kleine jongen was uitgesproken, kon ik amper een woord uitbrengen. Mijn ogen stonden vol tranen, en ik wist dat ik tot in het diepst van mijn ziel geroerd was. Ik tilde mijn hand op en pakte de bloem. Met de bloem in mijn hand keek ik de jongen aan en zei: “Jongen, dat is het mooiste dat ik ooit heb gehoord, maar deze bloem krijg je niet, want dat zou niet genoeg zijn. Als je voorin bij de preekstoel kijkt, zie je een grote bos bloemen. Een aantal families kopen die elke week voor de kerk. Neem die alsjeblieft mee voor je oma, want die verdient alleen het allerbeste.”

Als ik nog niet ongelofelijk geroerd was, zou ik dat na zijn laatste opmerking wel geweest zijn: “Wat een geweldige dag! Ik vroeg maar om één bloem, en ik kreeg een hele bos!”

Deze kleine jongen is dankbaar voor iets wat voor de meeste mensen heel normaal is: liefde en geborgenheid, die iemand eigenlijk van zijn ouders zou moeten krijgen. En hoewel die hem in de steek gelaten hebben, heeft hij nog steeds vertrouwen in de goedheid van andere mensen. Dat ouders zo wreed kunnen zijn, is onbegrijpelijk, maar het is mooi om te weten dat zijn oma zijn kleine ziel heeft gered. Zij en haar kleinkind zullen voor altijd een bijzondere band hebben.